Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door de browser op de harde schrijf van een computer wordt opgeslagen. Er wordt onderscheid gemaakt tussen functionele cookies, analyse cookies en marketing cookies. Wij maken op onze website slechts gebruik van analyse cookies (Google Analytics). Meer informatie over hoe wij dit doen is beschreven in ons Cookie Statement.

{r.title}
"Ik wilde iets met computers doen" - Rodney Schwartz blikt terug op 20 roerige jaren

"Ik wilde iets met computers doen"

RODNEY SCHWARTZ BLIKT TERUG OP 20 ROERIGE JAREN

Wanneer je 20 jaar ondernemerschap kunt afvinken is het tijd voor een goed gesprek. Dat is precies wat we gaan doen met Rodney Schwartz; Grondlegger, ontwikkelaar, workaholic, vader, entrepreneur, creatief, expert, Happy Officemanager en eindbaas bij Tasper. Een man met vele talenten dus. Aan de keukentafel bij Tasper blikken we terug op 20 roerige jaren. Een bedrijf dat overigens zo’n 35 jaar geleden in het hoofd van de toen nog jonge Rodney ontstond. “Als 12-jarig jongetje programmeerde ik al op de Commodore in V&D. Later kreeg ik vakantiebaantjes en van het verdiende geld werd ieder jaar een nieuwe computer gekocht. Het moge duidelijk zijn dat het er al vroeg inzat. Zo lang als ik me kan herinneren wilde ik iets met computers doen. Later ging dat over in het willen hebben van een eigen bedrijf, uiteraard met computers.” Ook het kantoor was in zijn hoofd al min of meer uitgetekend. “Wanneer het precies is ontstaan, kan ik me niet meer herinneren, maar het moest een monumentaal pand zijn. Als je mijn gedachtes van toen op papier had geschetst en hem over ons huidige pand zou leggen, zou het vrijwel identiek zijn. Bizar toch? Het heeft er waarschijnlijk ook aan bijgedragen dat ik niet kan aarden in nieuwbouw. Het is gewoon niet mijn ding. Niet bevorderlijk voor mijn werkgeluk.”



“ALS 12-JARIG JONGETJE PROGRAMMEERDE IK
AL OP DE COMMODORE IN V&D”

 

100 UUR
We gaan terug naar 1998. Het jaar waarin Tasper is ontstaan. Op dat moment werkte Rodney nog bij Centraal Beheer. “Ik bedacht vrij impulsief: wat ik hier kan, kan ik ook zelf en besloot voor mezelf te starten.” Dat deed hij de eerste driekwart jaar naast zijn baan bij Centraal Beheer. Na verloop van tijd bouwde hij een klantenbestand op met een paar klanten en koos hij ervoor om op eigen benen te staan. “Een spannende tijd, mede omdat we er in dezelfde tijd achter kwamen dat er een kleintje onderweg was. Het was een tijd die zich kenmerkte door heel hard werken. Vanuit huis probeerde ik mijn bedrijf op te bouwen. Het kwam regelmatig voor dat ik tot 12 uur in mijn onderbroek achter de computer zat. Douchen deed ik pas tijdens de lunchpauze. Dat was bewust, zodat ik eventuele telefoontjes niet zou missen. Acquisitie deed ik door de Gouden Gids open te slaan en de bedrijven er op goed gevoel uit te pikken. Ging ik op pad, dan was het stratenboek de belangrijkste wegwijzer in de auto. De wereld was echt nog compleet anders! Werkweken van 100 uur waren vrij normaal. Niemand die daar moeilijk over deed en van het begrip burn-out had destijds nog niemand gehoord. Niet normaal als je er nu op terugkijkt.”

 


  

MARATHON
Na het eerste kind, kwam er een tweede en tijdens de beide zwangerschapsverloven droeg Rodney zijn toenmalige partner haar steentje bij in het bedrijf. In eerste instantie alleen de administratie, maar na verloop van tijd bleek zij ook aardige ontwikkelkwaliteiten te hebben. Een specifieke situatie staat Rodney nog goed bij: “We dreigden door toedoen van een fout aan onze kant een deadline niet te halen. Wat ons betreft echt not done. We keken elkaar aan en dachten hetzelfde: dit gaan we oplossen. De kinderen werden het weekend ondergebracht bij opa en oma en wij trokken een weekendje door. Drie dagen, 80 uur en wat slaapgebrek later konden we meer dan voldaan het project opleveren aan de klant.”

VERANTWOORDELIJK
Na ongeveer een jaar werd team Rodney versterkt met een eerste medewerker. Dat voelde voor hem als een hele grote verantwoordelijkheid. Nog steeds trouwens. “In de beginjaren ben je er nog heel bewust van hoe kwetsbaar je bent. Als een grote klant te laat betaalt, heeft dat direct gevolgen. Een medewerker kiest voor een veilige weg van loondienst, terwijl ik kies voor ondernemerschap met bijbehorende risico’s. Dat vond ik echt wel een ding. Dat vertrouwen wilde ik niet beschamen door laconiek om te gaan met financiële zaken. Het salaris werd dus elke maand op dezelfde dag betaald. En ja; het is weleens voorgekomen dat ik daarvoor mijn eigen spaarrekening moest aanspreken. Het was voor het goede doel hield ik mezelf voor.” Inmiddels is de onrust of alles goedkomt niet meer aanwezig, maar de verantwoordelijkheid is altijd gebleven. Als een heuse ‘pater familias’ telt hij bijvoorbeeld nog altijd de koppies wanneer ze met het hele team op pad gaan. “Ik moet altijd even checken of iedereen er nog wel bij is.”

 

“ZAT IK OP ZONDAG BIJ DE KLANT TUSSEN DE VERJAARDAGSVISITE.
OF IK MISSCHIEN EEN COLAATJE WILDE…”

FEESTJE
Zijn allereerste opdracht was een adviesopdracht bij een reclamebureau. De eerste drie grote opdrachten kwamen niet veel later. Dit waren meteen ook de pijlers die hem de eerste jaren op de been hielden. Atos (voorheen: Origin), Syntegra (nu: British Telecom) en Brunel. Vooral op de tijd met Syntegra kijkt Rodney met heel veel plezier terug. “Die samenwerking was een feestje in vele opzichten en voelde aan zoals ik het vandaag de dag nog steeds voor ogen heb. De klik tussen ons was zo goed, dat je nét even een stapje extra zet. Dit was dan ook de klant waar ik op zondag nog even een doos diskettes af kwam leveren en prompt tussen de verjaardagsvisite werd geplaatst. Dat is toch geweldig! Wanneer maak je dat nu nog mee? Helaas zijn zij weggegaan toen ze werden overgenomen door British Telecom.”

EEN HELE SLECHTE NAAM
De eerste jaren ging Tasper door het leven als Human Capital Management Consultancy, afgekort HCM Consultancy. “Dat was echt een hele slechte naam.” Rond 2002 was het hoog tijd om de huisstijl te moderniseren. Rodney vond dit tevens een mooi moment voor een nieuwe naam. De opdracht die het reclamebureau meekreeg was dat de naam geen directe betrekking mocht hebben met het product. “Zouden we in de toekomst toch wat anders willen ontwikkelen, dan wilden we niet aan die naam vastzitten.” Het reclamebureau kwam met Tasper, wat ontstaan is uit Personal Taste. Gebruik de eerste drie letters, draai de woorden om en voila: Tasper is een feit. Mooi bedacht door de knipoog naar de persoonlijke smaak van de medewerkers als het gaat om de arbeidsvoorwaarden. Een blijvertje dus.

 


 

GET SHIT DONE
Als we vragen wat Tasper uniek maakt, is het even stil. Niet omdat Rodney niet weet wat het bedrijf uniek maakt, maar omdat hij de juiste woorden zoekt. “Onze Get Shit Done mentaliteit is wie ze zijn. We halen deadlines, we blijven binnen budget en komen afspraken na. Altijd. Dat heb ik als eenpitter altijd nagestreefd en nog steeds vind ik dit het grootste goed als organisatie. Doordat we verstand van zaken hebben, zijn we in staat om een juiste inschatting te maken van tijd en budget. Daarnaast durven we ook te zeggen wat we van iets vinden. Als we ergens niet in geloven, dan zullen we dat ook aangeven. Wie ja knikt en geen weerwoord durft te geven kan nooit het beste nastreven voor de klant. Dat is toch uiteindelijk wat we willen bereiken? Dat gezegd hebbende moeten ze intern ook handelen naar wat er extern wordt uitgedragen. En dat doen ze. Alleen als team kan je samen verder komen.”



“IN HET VERLEDEN OVERKWAM DE TOEKOMST ME,
NU ZET IK DE LIJNEN HEEL BEWUST ZELF UIT.”

 

KOERS HOUDEN
De belangrijkste leerpunten uit de afgelopen jaren zitten in het echt leren kennen van je eigen bedrijf. Daar is Rodney met vallen en opstaan ook achter gekomen. “Wanneer je een bedrijf wordt met medewerkers, komt er veel bij kijken. Daar was ik totaal niet op voorbereid.” In plaats van meewerkend voorman werd hij ineens manager. Een rol die heel andere vaardigheden vereist. “Ik ben nu bezig met de toekomst van het bedrijf. Een koers uit te stippelen en die ook aan te houden. Eerder ‘overkwam’ de toekomst me. Mijn taak is nu om de grote lijnen te bewaken. Als iemand ontevreden is, kan je die niet zomaar afwimpelen. Het vereist vaardigheden om goed met mensen om te gaan. Zeker voor iemand die zich voorheen het liefst dagen achtereen opsloot in een kamertje om te coderen. Als het mij lukt om de mensen blij te houden en het bedrijf op koers te houden ben ik een tevreden man.”

 


GEEN SPIJT
Dingen die niet goed zijn gegaan of waar hij spijt van zou moeten hebben heeft hij niet. “Ik heb nergens spijt van. In alles wat ik gedaan heb, is mijn bedrijf altijd mijn uitgangspunt geweest. Alles wat in de afgelopen 20 jaar is gebeurd, is om een reden geweest. Wat heeft het voor zin om te denken ‘wat als?’ Het heeft mij en het hele bedrijf gevormd tot wie we nu zijn. Uit alles wat er gebeurt probeer ik te leren. Luisteren naar klanten en naar de mensen om mij heen levert al veel waardevolle informatie op. Bij iedere situatie die voorkomt sta ik heel bewust bij stil. Alleen zo kan je groeien.”

TROTS
Op de vraag waar hij het meest trots op is krijgen we een kort en krachtig antwoord: “Tasper”. “Het is zo gaaf om te zien hoe het bedrijf gegroeid is. Het voelt als een eigen kind en het grappige is dat er best veel overeenkomsten zijn. Als ik kijk naar de energie die je in een kind steekt, soms tegen beter weten in. Dat wordt uiteindelijk beloond. Je krijgt er een mooie volwassene voor terug. Bij Tasper hebben we ook periodes van vrijheid, stagnatie en groei gekend. Dat laatste ga ik de komende jaren verder uitbouwen. Ik vertrouw erop dat de volwassen fase van Tasper nog heel veel interessante en mooie periodes zal kennen.”

 

 

Terug naar het overzicht